Stanisław Wincenty Brzęczkowski

Grafik, typograf, pedagog
24.09.1897 04.10.1955 Koronowo

Biografia

Stanisław Wincenty Brzęczkowski, urodzony 24 września 1897 roku w Koronowie, był wieloznaczącym przedstawicielem sztuki graficznej w Polsce. Jako syn Wilhelma i Klary z domu Zaporowiczów, od 1903 do 1913 roku uczęszczał do bydgoskiej Miejskiej Szkoły Realnej. Jego wczesne lata ufundowane były podróżami do Krakowa i Berlina, gdzie pracował w firmie reklamowej. W latach 1914-1916 walczył na froncie I wojny światowej, służąc w armii niemieckiej.

W 1919 roku powrócił do Polski, osiadł w Chojnicach, a następnie w 1921 roku przeniósł się do Gdańska. Tam pracował w Dyrekcji Polskich Kolei Państwowych i zaprzyjaźnił się ze Stanisławem Przybyszewskim. Uczęszczał do Gdańskiej Szkoły Przemysłu Artystycznego, gdzym poznał Aleksandra Majkowskiego, z którym współpracował w czasopiśmie kaszubskim „Gryf”. Jego zainteresowania obejmowały grafikę użytkową oraz sztukę ludową Kaszub, co przełożyło się na zaangażowanie w regionalizm kaszubski.

W 1935 roku przeniósł się do Bydgoszczy, gdzym objął stanowisko doradcy graficznego w Zakładach Graficznych Instytutu Wydawniczego „Biblioteka Polska”. Była to jedna z najnowoczejszych drukarni w Polsce, co pozwoliło mu rozwijać techniczne aspekty swojego warsztatu. Jednocześnie intensywnie tworzył, eksperymentując z drzeworytem, akwarefą i litografią. Jego prace były eksponowane na licznych wystawach zarówno w Polsce, jak i za granicą, w tym w Monachium, Hiszpanii, Polsce i na Węgrzech.

Podczas Okupacji niemieckiej pracował w Warszawie, a w czasie powstania warszawskiego został wywieziony do obozu w Zakroczymiu. Po wojnie, w lutym 1945 roku, został wysłany do Bydgoszczy z zadaniem rozwijania przemysłu poligraficznego. Od 1945 do końca 1947 roku pełnił funkcję dyrektora Centralnego Zarządu Państwowych Zakładów Graficznych w Bydgoszczy, a od 1 września 1947 roku prowadził dział grafiki w Państwowym Liceum Technik Plastycznych. Był założycielem wiele inicjatyw artystycznych, m.in. Okręgowego Związku Polskich Artystów Plastyków.

Jego twórczość charakteryzowała się mistrzostwem technicznym i głębokim nastrojem. Prace eksponowano m.in. w Pomorskim Domu Sztuki w Bydgoszczy, gdzym wystawiona była antologia 140 jego grafik i rysunków. W 1946 roku wydał drugą „Tekę miast pomorskich”. Reprezentował Polskę na międzynarodowych wystawach, w tym w Wenecji, Pekinie i Szanghaju. Był żonaty z Stanisławą z domu Pieczyńską, z którą miał dwóch synów: Janusza i Bogusława.

Zmarł nagle 4 października 1955 roku w Bydgoszczy, został pochowany na Cmentarzu Nowofarnym. Jego dziedzictwo kulturalne utrwalone jest poprzez nazewnictwo ulic i osiedli, a także tablice pamiątkowe w Bydgoszczy i Koronowie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Laureat Międzynarodowej Wystawy Drzeworytów w Warszawie
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi dwukrotnie (1947, 1952)
Odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955)
Odznaczony Medalem 600-lecia Bydgoszczy
Wybitny grafik i typograf, założyciel działu grafiki w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Bydgoszczy

Ciekawostki

Wcześnie w swojej karierze pracował w Berlinie dla firmy reklamowej przed I wojną światową
Jest autorem licznych plakatów reklamowych na Międzynarodowych Targach Poznańskich
Był zaangażowany w ruch kaszubski, publikując prace w czasopiśmie „Gryf” i współpracując z Aleksandrem Majkowskim

Udostępnij