Edward van Blericq
Biografia
Edward van Blericq, urodzony 21 lipca 1895 roku w Koronowie, pochodził z rodziny o niderlandzkich korzeniach. Jego ojcem był Karol van Blericq, kupiec, a matką Janina z Żurawskich. Młodzież spędził na naukach w Collegium Marianum w Pelplinie oraz w gimnazium w Brodnicy, gdzego w 1914 roku uzyskał maturę.
W czasie I wojny światowej wcielił się do wojska niemieckiego. Po wojnie, w 1919 roku, rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Pelplinie i Poznaniu. W 1922 roku został poświęcony na kapłaństwo w Gnieźnie, a w tym samym roku wyruszył na studia prawa kanonicznego do Strasburgii, skąd w 1924 roku otrzymał doktorat. W 1925/1926 roku odbył studia specjalistyczne w Lwowie pod kierunkiem profesora Władysława Abrahama.
Od 1928 roku pełnił funkcję kanclerza kurii w Gnieźnie, a od 1933 - oficjala Trybunału Metropolitalnego. W 1939 roku został nominowany na wikariusza generalnego archidiecezji gnieźnieńskiej. Po opuszczeniu Polski przez kardynała Augusta Hlondę, pełnił tę funkcję podczas okupacji niemieckiej. Okazał się osobą o niezwykłej odwadze - informował Watykano o brutalnościach wobec Kościoła, organizował pomoc charytatywną oraz ratował księży przed deportacją do oboców koncentracyjnych.
W 1941 roku został wysiedlony przez gestapo do Inowrocławia, lecz kontynuował działalność. W 1945 roku, wyczerpany i chory, powrócił do Gniezna, gdzym na krótko przed śmiercią został odwołany do pełnienia obowiązków. Zmarł 4 lutego 1946 roku w Gnieźnie, a pochówkiem poddano w necie św. Piotra i Pawła.